Kalendarz  

Wrzesień 2021
P W Ś C Pt S N
30 31 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 1 2 3
   

Najbliższe zebranie  

Brak wydarzeń
   

Zdjęcia z zebrań  

   

Stronę odwiedza  

Odwiedza nas 17 gości oraz 0 użytkowników.

   

Opis lokalizacji w materiałach kruchych przy zastosowaniu podejścia kontynualno-nieciągłego

Jerzy Bobiński

Streszczenia

W prezentacji przedstawiono wyniki obszernych symulacji numerycznych procesu pękania w elementach betonowych w ramach mechaniki kontynualnej z zastosowaniem modeli ciągłych, nieciągłych i ciągłych-nieciągłych. Przeanalizowano problem jednoosiowego rozciągania, zginania oraz jednoczesnego ścinania i rozciągania (test Nooru-Mohameda). W grupie modeli ciągłych przyjęto rozmyty opis rys wykorzystując model sprężysto-plastyczny z kryterium Rankine'a w rozciąganiu i Druckera-Pragera w ściskaniu lub izotropowy model mechaniki uszkodzeń. Modele te zostały rozszerzone o długość charakterystyczną mikrostruktury stosując teorię nielokalną typu całkowego w celu otrzymania wyników niezależnych od siatki MES. W grupie modeli nieciągłych rysy zostały opisane jako skoki pola przemieszczeń stosując elementy kohezyjne lub rozszerzoną metodę elementów skończonych (XFEM). Przedstawiono także wyniki symulacji stosując podejście ciągłe-nieciągłe, które opisuje 2 zasadnicze fazy ewolucji pękania w betonie: początkowe obszary mikrorys (tzw. lokalizacje odkształceń), które przechodzą w dyskretne makrorysy. Wyniki numeryczne zostały bezpośrednio porównane z wynikami doświadczalnymi, w których do pomiaru szerokości lokalizacji odkształceń i rys zastosowano technikę cyfrowej korelacji obrazów. Szczegółowo zbadano najważniejsze aspekty numeryczne wszystkich zastosowanych podejść. Podkreślono wady i zalety modeli.

 

   
© Realizacja Zbigniew Kacprzyk